Tornado n' Volcano || Κεφάλαιο 2 - Τηλεφώνημα

‘’Με προσβάλλεις τώρα γλύκα.. υπάρχει κάτι που ο..’’ πήγε να πει η φωνή στο τηλέφωνο αλλά η Blair την διέκοψε,

‘’Ουπς! Δεν είσαι η Serena!’’ είπε η Blair απολογητικά.

‘’Ούτε και εσύ ο πατέρας μου. Συγνώμη αλλά ποια είσαι; Η υπηρέτρια ή καμιά από αυτές που φέρνει για να περνάει ευχάριστα τα βράδια του;’’ ρώτησε η μυστηριώδης φωνή.

‘’Ούτε το ένα, ούτε το άλλο.. δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο πατέρας σου.’’ είπε η Blair γελώντας. Το διασκέδαζε όλο αυτό που γινόταν τώρα.

‘’Δεν έχεις ιδέα;’’ είπε πάλι με λίγη δυσπιστία.

‘’Ακριβώς! Νομίζω ότι πήρες λάθος αριθμό.’’ είπε η Blair ενώ ευχαριστούσε αυτό το λάθος. Αυτή η φωνή ήταν πολύ γοητευτική.

‘’ Ωχ! Έχεις δίκιο, οπότε θα πρέπει να κλείσω τώρα,ε;’’ είπε η αντρική φωνή από την άλλη μεριά του τηλεφώνου.

‘’Νομίζω πως ναι..’’ είπε η Blair, καταβάθος δεν ήθελε να κλείσουν.

‘’Δεν ξέρω τι λένε σε αυτές τις περιπτώσεις.. θα πω μόνο ότι ελπίζω μια μέρα να τα ξαναπούμε.’’

‘’Εις το επανιδείν, λοιπόν.’’ είπε η Blair και έκλεισαν. Ήθελε να ρωτήσει ποιος ήταν, το όνομα του αλλά δίστασε. ‘Τι ωραίος τρόπος να ξεκινήσει κανείς τη μέρα του.’ σκέφτηκε. Κατά ένα περίεργο τρόπο, αυτή η φωνή της ήταν οικεία, λες και την είχε ξανά ακούσει, όχι τόσο τραχειά και ανδρική αλλά την είχε ξανά ακούσει.. ήταν σίγουρη. Σε ένα όνειρο μήπως ή κάπου άλλου; Θα την ξανά άκουγε; Κανείς δεν ξέρει. Το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να ελπίζει. Έβγαλε έναν αναστεναγμό, έβαλε το κινητό στη τσάντα της και ξεκίνησε για το σχολείο. Σήμερα θα είναι μια καλή μέρα.

Rio de Janeiro, Brazil

‘’Που στο καλό το έχω βάλει;’’ είπε ο Chuck έτοιμος να εκραγεί. Είχε κάνει άνω-κάτω τη σουίτα αλλά το κινητό άφαντο.

‘’Chuck! CHUCK! Εδώ είναι το κινητό σου!’’ είπε ο Nate ενώ έδειχνε το κομοδίνο δίπλα στο κρεβάτι. ‘’Ηρέμησε λίγο. Σίγουρα για καμιά βλακεία θα σε θέλει.’’ συνέχισε ο Nate. Τον Chuck πάντα τον έπιανε πανικός σε ότι είχε σχέση  με τον πατέρα του και μέχρι ενός σημείου ήταν δικαιολογημένος. Πήγε στο κομοδίνο, έπιασε το κινητό του και ξεκίνησε να πληκτρολογεί τον αριθμό του κινητού του πατέρα του, δεν ήθελε να χάσει χρόνο ψάχνοντας τον αριθμό στην ατελείωτη λίστα επαφών του.

‘’Ελπίζω μόνο να μην πήρες να μου πεις ότι δεν μπορείς τελικά.’’ είπε μια γυναικεία φωνή που δεν έμοιαζε καθόλου με αυτή του πατέρα του. Από περιέργεια και μόνο είπε να συνεχίσει την συζήτηση για να δει που θα έβγαινε. Ήταν σίγουρος πως είχε πάρει το σωστό αριθμό.

‘’Με προσβάλεις τώρα γλύκα.. υπάρχει κάτι που ο..’’, ‘Chuck Bass δεν μπορεί να κάνει;’ ήθελε να πει αλλά η άγνωστη φωνή στην άλλη άκρη του τηλεφώνου τον διέκοψε,

‘’Ουπς! Δεν είσαι η Serena!’’ είπε με μια δόση απολογίας στη φωνή της. Κάτι δεν πήγαινε καλά εδώ και η περιέργεια του όλο και μεγάλωνε. Έπρεπε να ξεκαθαριστεί αυτό που γινόταν τώρα, αν και δεν θα τον πείραζε να συνέχιζε λίγο ακόμα όλο αυτό το μπέρδεμα. Κάτι υπήρχε στη φωνή αυτής της κοπέλας, δεν ήξερε τι αλλά ήταν σίγουρος πως δεν ήθελε να κλείσουν από τώρα.

‘’Ούτε και εσύ ο πατέρας μου. Συγνώμη αλλά ποια είσαι; Η υπηρέτρια ή καμιά από αυτές που φέρνει για να περνάει ευχάριστα τα βράδια του;’’ είπε ο Chuck.

‘’Ούτε το ένα, ούτε το άλλο.. Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο πατέρας σου.’’  είπε η κοπέλα γελώντας. Οι χτύποι της καρδιάς του αυξήθηκαν επικίνδυνα όταν άκουσε το γέλιο της και αυτό ήταν πιο σπάνιο και από το τετράφυλλο τριφύλλι.

‘’Δεν έχεις ιδέα;’’ είπε ο Chuck με λίγη δυσπιστία στη φωνή του. Δεν του είχε περάσει από το μυαλό ότι μπορεί και να είχε πάρει λάθος αριθμό.

‘’Ακριβώς! Νομίζω ότι πήρες λάθος αριθμό.’’ είπε η άγνωστη κοπέλα. ‘Λάθος αριθμό;’ σκέφτηκε και κοίταξε το κινητό του για δει τον αριθμό που είχε πάρει. Και όμως αυτή η γλυκιά φωνή στο τηλέφωνο είχε δίκιο, από τη βιασύνη του να πάρει τηλέφωνο τον πατέρα του, είχε κάνει λάθος έναν αριθμό. Ένα ωραίο λάθος θα μπορούσε να πει κανείς.

‘’Οχ! Έχεις δίκιο, οπότε θα πρέπει να κλείσω τώρα,ε;’’ είπε ο Chuck.

‘’Νομίζω πως ναι..’’

‘’Δεν ξέρω τι λένε σε αυτές τις περιπτώσεις.. Θα πω μόνο ότι ελπίζω μια μέρα να τα ξαναπούμε.’’ είπε ο Chuck και προσπάθησε να βγάλει από το μυαλό του τη σκέψη για ένα δεύτερο τηλεφώνημα, όχι και τόσο καταλάθος.

‘’Εις το επανιδείν, λοιπόν.’’  είπε η γυναικεία φωνή και έκλεισαν. Το κινητό όμως αντί να το αφήσει στο τραπεζάκι ή να το βάλει πάλι πίσω στο κομοδίνο, το κρατούσε ακόμα και το είχε κάτω από τα χείλη του που είχαν σχηματίσει ένα χαμόγελο. Δεν είχε καταλάβει ότι χαμογελούσε μέχρι που μπήκε ξανά στο δωμάτιο ο Nate, που μέχρι να κάνει το τηλεφώνημα ο Chuck είχε πάει στη κουζίνα της σουίτας και του το είπε.

‘’Εμ.. από πότε χαμογελάς μετά από ένα τηλεφώνημα με τον πατέρα σου;’’

‘’Τι; Άι Nathaniel, δεν με έχουν τρελάνει ακόμα οι βραζιλιάνες. Δεν μιλούσα με τον πατέρα μου. Θα σου εξηγήσω μετά. Τώρα πήγαινε να κάνεις ένα ντουζ γιατί είσαι ένα χάλι!’’ είπε ο Chuck. Πάντα του άρεσε να τον πειράζει. Ο Nate κατάλαβε το αστείο του φίλου του αλλά δεν του φάνηκε κακή η ιδέα οπότε πήγε να κάνει ένα ντουζάκι. Ο Chuck μόλις έμεινε μόνος στο δωμάτιο πήρε τον πατέρα του τηλέφωνο αλλά αυτή τη φορά έψαξε τον αριθμό στη λίστα επαφών του.

Upper East Side, Manhattan

Στο δρόμο για το σχολείο η Blair σκεφτόταν πόσο γεμάτη αλλά και πόσο άδεια ήταν η ζωή της. Από την μία, είχε τους γονείς της που ναι μεν τώρα τελευταία δεν ήταν τόσο κοντά της όσο παλιά αλλά τους αγαπούσε και ήξερε πως την αγαπούσαν και εκείνοι, είχε την Serena, την Dorota και ότι άλλο μια κάτοικος του ΒΑ Manhattan μπορούσε μα έχει, αλλά από την άλλη ένιωθε ότι κάτι της λείπει, κάτι που δεν αγοράζεται με χρήματα. Ευτυχία. Δεν θυμάται πότε ήταν η τελευταία φορά που ένιωσε χαρούμενη. Μπορεί να γελούσε, να έκανε πλάκες αλλά μέσα της μέρα με την μέρα πέθαινε. Κάθε βράδυ η  Blair ξεσπούσε σε κλάματα στο κρεβάτι της, καμιά φορά χωρίς κάποιο συγκεκριμένο λόγο. Ένιωθε μόνη παρόλο που τριγύρω της υπήρχε τόσος κόσμος. Γι’ αυτό ζήτησε από την Serena να πάνε για ψώνια το Σάββατο. Λίγο τα μαγαζιά και λίγο η παρέα της κολλητής της, θα της έφτιαχνε η διάθεση για λίγο  αν και σήμερα παρόλο που ξύπνησε από τις φωνές των γονιών της ένιωθε κάπως αισιόδοξη. Και ο άγνωστος άντρας στο τηλέφωνο είχε να κάνει με αυτό. Αλλά πριν προλάβει να σκεφτεί περισσότερο αυτό το τηλεφώνημα, ο οδηγός της λιμουζίνας την διέκοψε από τις σκέψεις της,

‘’Φτάσαμε, Δεσποινίς Blair!’’

Η Blair αποχαιρέτησε το σοφέρ της και πριν βγει από την λιμουζίνα είδε μια παρέα τεσσάρων κοριτσιών. Ήταν λες και περίμεναν να έρθει καμιά βασίλισσα. Γέλασε με το θέαμα και βγήκε έξω.

Rio de Janeiro, Brazil

‘Γιατί ποτέ δεν με αφήνει ήσυχο;’ σκέφτηκε ο Chuck και από τα νεύρα του έδωσε μια κλωτσιά στην πόρτα του δωματίου. Μόλις είχε τελειώσει το τηλεφώνημα με τον πατέρα του και όπως πάντα αντί να μιλήσουν σαν πατέρας με γιο, μάλωσαν. Ο λόγος; Ο ίδιο όπως κάθε φορά. Ήθελε να ελέγχει τη ζωή του λες και ήταν καμιά επένδυση από αυτές που κάνει για να αυξήσει τα χρήματα του. ‘Τον μισώ! Δεν θα του περάσει αυτή τη φορά.’ συνέχισε να λέει από μέσα του και έδωσε άλλη μια δυνατή κλωτσιά στη πόρτα, αυτή η κλωτσιά ήταν πιο δυνατή από την προηγούμενη γιατί ο θυμός του μεγάλωσε και αυτός. Πάντα γινόταν αυτό που ήθελε ο μεγάλος Bart Bass. Όλοι τον φοβόντουσαν και κανείς δεν τολμούσε να του υψώσει την φωνή. Όλοι, από το προσωπικό μέχρι τον Chuck, ήταν σαν στρατιωτάκια. Δεν τολμούσαν να πουν κουβέντα. Αλλά αυτή τη φορά ήταν αποφασισμένος να αντιδράσει, να του πάει κόντρα έστω και λίγο γιατί ήξερε πως στο τέλος θα περνούσε αυτό που έλεγε ο πατέρας του. Έδωσε άλλη μία δυνατή κλωτσιά στην πόρτα αλλά σκέφτηκε πως αν συνέχιζε να δίνει κλωτσιές, θα την έσπαγε. Έτσι πήγε στο μικρό μπαρ που είχε η σουίτα, έβαλε ένα ποτήρι σκοτσέζικο ουίσκι, άρχισε να πίνει και σκεφτόταν το τηλεφώνημα με τον πατέρα του.

‘’Λέγε τι θες γιατί δεν έχω πολύ χρόνο.’’ είπε ο Chuck.

‘’Πάλι έξοδο με πόρνες έχεις;’’ είπε ο Bart σαν απάντηση στο ότι ο Chuck δεν είχε πολύ χρόνο.

‘’Έμοιασα στον πατέρα μου.’’ είπε ο Chuck ενώ γέλασε με πικρία. Ο Bart  μίλησε μετά από ένα λεπτό,

‘’Πρέπει να γυρίσεις πίσω!’’ . Από τον τόνο της φωνής του καταλάβαινες ότι ήταν μια διαταγή.

‘’Τι; Μα πριν δύο μέρες ήρθα!’’

‘’Και τι με ενδιαφέρει εμένα,ε; χαχα Αύριο να είσαι εδώ αλλιώς θα αναγκαστώ να πάρω μέτρα.’’ είπε ο Bart και έκλεισε το τηλέφωνο.

Όσο σκεφτόταν το τηλεφώνημα, τόσο έπινε και με τα νεύρα που είχε έστειλε ένα μήνυμα στον πατέρα του,

‘’Αν νομίζεις ότι θα περάσει το δικό σου, είσαι βαριά νυχτωμένος! Είμαι 19 χρονών και θα κάνω ότι μου γουστάρει!’’

Τώρα το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να περιμένει τις συνέπειες. Αλλά δεν μετάνιωσε που το έστειλε, το αντίθετο μάλιστα, ένιωσε ανακούφιση. Άφησε το πότο και πήγε να δει λίγο τηλεόραση ώσπου να βγει ο Nate από το μπάνιο.

Upper East Side, Manhattan

‘’Κορίτσια έρχεται! Σηκωθείτε!’’ είπε η μία από τις τέσσερις κοπέλες που κοιτούσε πριν η Blair. Ήταν ψηλή με σκούρα καστανά μάτια και μαλλιά. Την έλεγαν Penelope.

‘’Nelly, έφερες το γιαούρτι;’’ είπε η Hazel. H Hazel ήταν η πιο κοντή της παρέας αλλά είχε δύο μοναδικά μπλε μάτια που θα μπορούσαν να τρελάνουν τον καθένα και ξανθά μαλλιά. Η Nelly ήταν αμερικανίδα αλλά καταγόταν από την Ταϊβάν, μπορούσες να το καταλάβεις από τα σχιστά της μάτια και τα χρώματα της ήταν ίδια με της Penelope μόνο που τα μάτια της ήταν πιο σκούρα.

‘’Όχι! Νόμιζα ότι ήταν η σειρά της Isabel!’’ είπε η Nelly. H Isabel ήταν μαύρη με μαύρα μαλλιά και πολύ σκούρα καστανά μάτια. Η καθεμιά τους είχε διαφορετική προσωπικότητα αλλά ένα κοινό στοιχείο που είχαν ήταν ότι φορούσαν κορδέλες στα μαλλιά, όπως ακριβώς η Blair.

‘’Αύριο είναι η σειρά μου! Θα μας σκοτώσει!’’ είπε η Isabel.

‘’Για ποιο λόγο θα σας σκοτώσω; Αν και τώρα που το σκέφτομαι, δεν χρειάζομαι κάποιο συγκεκριμένο λόγο. Και μόνο που υπάρχεται αρκεί.’’ είπε μια κοπέλα που μόλις είχε φτάσει στην είσοδο του σχολείου. Η κοπέλα αυτή ήταν η Blair και τα τέσσερα αυτά κορίτσια ήταν τα τσιράκια της. Όταν πρωτοπήγε στο λύκειο δεν ένιωθε και πολύ άνετα. Ήταν ντροπαλή και είχε χαμηλή αυτοπεποίθηση και η παρέα με την Serena Van Der Woodsen δεν βοηθούσε ιδιαίτερα. Έτσι αποφάσισε να το παίξει σκληρή και αδίστακτη. Βρήκε αυτά τα τέσσερα κορίτσια και τα ονόμασε τσιράκια. Τις έκανε ότι ήθελε και εκείνες δεν έκαναν ούτε ένα παράπονο. Ήταν η βασίλισσα τους.

‘’Να η Nelly μπέρδεψε τις μέρες και δεν έφερε το γιαούρτι σου.’’ είπε η Penelope. Η Blair κοίταζε τώρα την Nelly με ένα ειρωνικό χαμόγελο και είπε,

‘’Nelly, ξέρεις ότι προσπαθώ πολύ σκληρά να μην σε κρεμάσω ανάποδα αλλά εσύ είσαι χαμένη υπόθεση. Εξαφανίσου από μπροστά μου!’’ Μόλις άκουσε τι της είπε η Blair, έφυγε γρήγορα και πήγε στην τάξη της.

‘’Τσιράκια μου, αυτό το απόγευμα θα έρθετε σπίτι μου να αποφασίσουμε την τιμωρία της.’’ είπε η Blair.

‘’Έγινε!’’ είπαν και οι τρεις ταυτόχρονα και έφυγαν. Η Blair κοιτούσε τα τσιράκια της όσο προχωρούσαν προς την είσοδο του σχολείου και χαμογέλασε. Ήξερε ότι τους φερόταν σκληρά αλλά ήταν ο μόνος τρόπος για να επιβιώσει στο χάος του λυκείου και το διασκέδαζε λιγάκι. Όλες οι μηχανορραφίες που έκανε με εκείνες πρόσθεταν χρώμα στη ζωή της. Μια μέρα όμως θα επανόρθωνε! Έκατσε λίγο ακόμα έξω στο προαύλιο και μετά από δέκα λεπτά πήγε στην τάξη για την πρώτη ώρα. Η Serena, όπως ήταν αναμενόμενο, θα έχανε για μία ακόμη φορά την πρώτη ώρα.

Rio de Janeiro, Brazil

Ο Nate μόλις είχε τελειώσει το ντουζ του, φόρεσε ένα μαύρο τζιν με ένα καρό μπλε πουκάμισο και μαύρα παπούτσια. Έφτιαξε λίγο τα μαλλιά του και πήγε να κάτσει μαζί με τον Chuck που έβλεπε ακόμα τηλεόραση.

‘’Πότε φεύγουμε;’’ ρώτησε ο Nate χτυπώντας την πλάτη του κολλητού του. Δεν χρειαζόταν να του πει ο Chuck τι είπαν με τον πατέρα του, μπορούσε να φανταστεί.

‘’Σε δύο εβδομάδες, όπως κανονίσαμε.’’ είπε ο Chuck και συνέχισε, βλέποντας το μπερδεμένο ύφος του Nate, ‘’Αυτή τη φορά δεν θα του περάσει! Βαρέθηκα να ζω στη σκιά του Bart Bass!’’

‘’Αυτός είναι ο κολλητός μου!’’ είπε ο Nate, περήφανος για τον Chuck.

‘’Λοιπόν, που λες να πάμε απόψε;’’ είπε ο Chuck.

‘’Όπα, όπα! Μην πας να ξεφύγεις! Λέγε! Ποια ήταν η αιτία που χαμογελούσες σαν βλάκας πριν;’’ είπε ο Nate γεμάτος περιέργεια.

‘’Μια κοπέλα.’’ είπε ο Chuck.

‘’Όνομα;’’

‘’Δεν ξέρω.’’

‘’Ηλικία;’’

‘’Δεν ξέρω.’’

‘’Μάλιστα.. είναι από το Manhattan;’’

‘’Δεν ξέρω.’’ είπε ο Chuck ενώ προσπαθούσε να μην γελάσει.

‘’Νομίζω ότι ο βραζιλιάνικος αέρας σε έχει πειράξει.’’ είπε ο Nate μπερδεμένος για άλλη μια φορά.

‘’Ρε Nathaniel πήρα λάθος αριθμό και το σήκωσε μια γλυκιά φωνούλα. Που θες να ξέρω λεπτομέρειες;’’

‘’Και γιατί έκανες σαν παιδάκι που του έδωσαν γλειφιτζούρι;’’

‘’Δεν ξέρω.’’ επανέλαβε ο Chuck.

‘’Και τι ξέρεις;’’ είπε ο Nate λιγάκι νευριασμένος.

‘’Δεν ξέρ.. απλά μου θύμισε κάποια, εντάξει;’’  είπε ο Chuck.

‘’Εντάξει, εντάξει κατάλαβα.’’ είπε ο Nate και δεν έκανε άλλες ερωτήσεις. Κατάλαβε ότι ο Chuck δεν ήθελε να μιλήσει άλλο γι’ αυτό και γύρισε να δει την ταινία που έβλεπε ο Chuck.

‘Αποκλείεται!’ σκέφτηκε ο Chuck. Αποκλείεται να ήταν αυτό που σκεφτόταν. Δεν ήταν δυνατόν. Αλλά η φωνή ήταν ίδια, με την μόνη διαφορά ότι ήταν πιο γυναικεία. Κούνησε το κεφάλι του δεξιά και αριστερά για να βγει από τις σκέψεις του και συνέχισε να βλέπει την ταινία.

Upper East Side, Manhattan

Μόλις είχε τελειώσει η πρώτη ώρα και η Blair πήγαινε στο ντουλάπι της να αφήσει τα βιβλία της όταν είδε την Serena να τρέχει προς το μέρος της και σταμάτησε.

‘’Οχ Θεέ μου! Τι σου έκαναν;’’ είπε η Blair κοιτώντας τα ακατάστατα μαλλιά της Serena.

‘’Καλά είμαι B! Ευχαριστώ που ρώτησες.’’ είπε η Serena σαρκαστικά.

‘’Συγνώμη! Τι κάνεις;’’ ρώτησε η Blair.

‘’Πολύ καλά.’’ είπε η Serena και έκλεισε το μάτι στην Blair.

‘’Που ήσουν και με ποιον; Πες μου τα όλα!’’ είπε η Blair.

‘’Δεν θα σ’ αρέσει.’’ είπε η Serena, πήρε μια βαθιά ανάσα και συνέχισε, ‘’Γνώρισα ένα παιδί από το.. Brooklyn, πήγαμε για ποτό και..’’

‘’Δεν θέλω λεπτομέρειες! Γι’ αυτό και το ακατάστατο μαλλί.’’ την διέκοψε η Blair και στο βλέμμα της υπήρχε λίγη αηδία.

‘’Ο έλα τώρα B! Δεν φαντάζεσαι πόσο ωραία πέρασα. Ήταν απίστευτος και τόσο διαφορετικός από τους άλλους.’’

‘’Ναι, βέβαια.’’

‘’Σοβαρά μιλάω. Δεν είναι σαν τα φλωράκια του ΒΑ Manhattan, είναι τόσο άντρας.’’

‘’Μα από το Brooklyn;’’ είπε η Blair χωρίς να μπορεί να πιστέψει αυτά που άκουγε.

‘’Ναι από το Brooklyn! Αν σου πω πως έγιναν όλα θα αλλάξεις γνώμη, είμαι σίγουρη.’’ Η Blair βλέποντας πόσο χαρούμενη ήταν η Serena αποφάσισε να του δώσει μια ευκαιρία.

‘’Εντάξει. Το απόγευμα έχω κανονίσει με τα τσιράκια μου αλλά μπορείς να έρθεις το βράδυ να μου πεις τις λεπτομέρειες.’’ είπε η Blair.

‘’Όπως διατάξετε, Βασίλισσα B!’’ είπε η Serena και άρχισαν και οι δύο να γελάνε. Μετά από λίγο ξαναμίλησε η Serena,

‘’Ποιανού την καταδίκη θα βγάλετε σήμερα;’’

‘’Της Nelly. Ξέχασε ότι ήταν η σειρά της για το γιαούρτι.’’ απάντησε η Blair.

‘’Για ένα γιαούρτι θα κάνετε συμβούλιο σήμερα, δηλαδή;!’’ είπε η Serena.

‘’Ακριβώς!’’ είπε η Blair γελώντας.

‘’Μήπως υπερβάλλεις λίγο;’’

‘’Λίγο; Γιατί δεν λες καλύτερα ότι το παρακάνω; Αλλά δεν θέλω να μου πάρουν τον αέρα.’’ είπε η Blair πιο σοβαρή τώρα.

‘’Όπως νομίζεις. Πάω να πάρω κάτι να πιω. Τα λέμε στην τάξη.’’ είπε η Serena. Έδωσαν μια αγκαλιά και πήρε η κάθε μία τον δρόμο της.

Rio de Janeiro, Brazil

Οι ώρες πέρασαν και ο ήλιος, σιγά σιγά, άρχιζε να πέφτει δίνοντας την θέση του στο φεγγάρι. Ο Chuck με τον Nate έκαναν μια βόλτα στους δρόμους του Rio μέχρι να αποφασίσουν που θα πάνε.

‘’Κουράστηκα.’’ είπε ο Nate.

‘’Βαρέθηκα.’’ είπε ο Chuck.

‘’Στο είπα να μην βγούμε από τώρα..’’ είπε ο Nate και η φωνή του έσβηνε σιγά σιγά. Είδε δύο κοπέλες, μια κοκκινομάλλα και μια ξανθιά, να έρχονται προς το μέρος τους.

‘’Και στο δωμάτιο βαρ..’’ είπε ο Chuck αλλά τον διέκοψε ο Nate,

‘’Γύρνα όπως είσαι και μην τολμήσεις να κοιτάξεις ευθεία.’’ Ο Chuck κοίταξε αμέσως λες και ο Nate του είπε να κοιτάξει. Κρύος ιδρώτας τον έλουσε και δεν μπορούσε να κουνηθεί.

‘’Nathaniel. γιατί. δεν. ειδοποιείς.’’ είπε μετά βίας ο Chuck.

‘’Βέβαια, Nate ο εύκολος στόχος. Σου είπα να μην κοιτάξεις.’’

‘’Έτσι και βγω ζωντανός από αυτό θα τα πούμε στην σουίτα!’’

‘’Κοίτα πως τρέμω;’’ είπε σαρκαστικά ο Nate ενώ κουνούσε τα χέρια του για να φανεί σαν τρέμουλο.

‘’Δεν είναι ώρα για αστεία.’’ είπε ο Chuck.

‘’Όπως έστρωσες θα κοιμηθείς. Τα λέμε.’’ είπε ο Nate και γύρισε να φύγει αλλά ο Chuck τον σταμάτησε,

‘’Ει ει, εδώ εσύ!’’

‘’Καλά!’’ είπε ο Nate και έμεινε τελικά. Δεν μπορούσε να φανταστεί αυτό που επρόκειτο να συμβεί. Τα κορίτσια, τώρα, ήταν ακριβώς μπροστά από τον Chuck. Τον κοίταξαν από κάτω μέχρι πάνω δύο φορές και μίλησαν,

‘’Τι θα λέγατε για ένα γεύμα καλύτερα και..’’ είπε η κοκκινομάλλα.

‘’..και μετά θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε την συζήτηση; συμπλήρωσε η ξανθιά.

‘’Μπορώ να εξηγήσω!’’ είπε ο Chuck με τρεμάμενη φωνή.

‘’Αυτό θα έχει πλάκα.’’ είπε ο Nate βήχοντας για να μην καταλάβουν τι έλεγε. Ο Chuck, όμως, κατάλαβε τι έλεγε και του έδωσε μια αγκωνιά στα πλευρά.

‘’Ακούμε!’’ είπαν οι βραζιλιάνες ταυτόχρονα.

‘’Αυτές πάντα ταυτόχρονα μιλάνε;’’ είπε ο Nate. Ο Chuck του έδωσε άλλη μία αγκωνιά στα πλευρά και είπε,

‘’Λοιπόν, χθες ήταν πολύ ωραία. Είχα χρόνια να περάσω έτσι..’’

‘’Γι’ αυτό μας άφησες να περιμένουμε σήμερα!’’ τον διέκοψαν.

‘’Δεν τα λέω εγώ. Ταυτόχρονα μιλάνε αυτές.’’ είπε ο Nate. Ο Chuck αυτή τη φορά τον αγνόησε και συνέχισε,

‘’Δεν φέρθηκα ωραία, το ξέρω αλλά το χθεσινό ήταν για να ξεχαστώ.’’

‘’Τι νομίζεις ότι είμαστε,ε;’’ είπε η κοκκινομάλλα.

‘’Ναι, τι νομίζεις ότι είμαστε,ε;’’ επανέλαβε η ξανθιά.

‘’Δύο πολύ όμορφες κοπέλες αλλά πραγματικά δεν θα μπορούσα να είμαι με καμιά σας.’’ είπε ο Chuck προσέχοντας την κάθε του λέξη.

‘’Γιατί; Επειδή είμαστε φίλες; Εμείς τα μοιραζόμαστε όλα, ξέρεις.’’ είπε η κοκκινομάλλα.

‘’Ναι, όλα, ξέρεις.’’ επανέλαβε η ξανθιά. Ο Nate δεν μπορούσε να κρατήσει άλλο το γέλιο του.

‘’Δεν είναι αυτό. Απλά είμαι ερωτευμένος με.. το παιδί από εδώ.’’ είπε ο Chuck σοβαρός για να τον πιστέψουν. Το γέλιο του Nate κόπηκε απότομα και γύρισε να κοιτάξει τον Chuck.

‘’Εεε;’’ είπαν ταυτόχρονα οι βραζιλιάνες.

‘’Αυτό που ακούσατε. Είμαι ερωτευμένος με τον Nathaniel και εδώ ήρθαμε για μήνα του μέλιτος. Όμως είχαμε ένα καβγά και εκείνος πήρε τα πράγματα του και έφυγε. Μετά βρεθήκατε στο δρόμο μου εσείς και έγινε ότι έγινε. Τώρα όμως λύσαμε τις διαφορές μας.’’   είπε ο Chuck και έπιασε από την μέση τον Nate.

‘’Τότε πως;’’ είπαν πάλι ταυτόχρονα.

‘’Μου αρέσουν και τα δύο φύλα.’’ είπε ο Chuck.

‘’Αααα...’’ είπαν οι βραζιλιάνες. Ο Chuck τσίμπησε τον  Nate για να πει κάτι και αυτός.

‘’Με αυτές με απάτησες; Νόμιζα ότι είχες γούστο!’’ είπε ο Nate.

‘’Εε όχι! Δεν θα κάτσουμε να μας προσβάλλετε κιόλας. Πάμε Lua.’’ είπε η κοκκινομάλλα.

‘’Να μας προσβάλλετε κιόλας. Πάμε Lua, εεε, Sophia.’’ επανέλαβε η ξανθιά και έφυγαν.

‘’Φτηνά την γλίτωσα.’’ είπε ο Chuck ανακουφισμένος.

‘’Ωραία ιδέα είχες.’’ είπε ο Nate σαρκαστικά.

‘’Ας ειδοποιούσες πιο γρήγορα.’’

‘’Πάλι εγώ φταίω.’’

‘’Μη μου πεις ότι δεν το διασκέδασες έστω και λίγο.’’ είπε ο Chuck με ένα στραβό χαμόγελο.

‘’Λίγο ναι. Μα καλά, εκτός από το να μιλάνε ταυτόχρονα, η ξανθιά επαναλαμβάνει αυτά που λέει η άλλη;’’ ρώτησε ο Nate.

‘’Ξανθιά δεν είναι;’’ είπε ο Chuck και ξέσπασαν σε γέλια. Μετά συνέχισαν το περπάτημα ώσπου βρήκαν μια καφετέρια και αποφάσισαν να κάτσουν εκεί ώσπου να ανοίξει κανένα κλαμπ. Παρήγγειλαν και οι δύο καφέ. Όταν τους έφερε ο σερβιτόρος ο Nate έκανε να πληρώσει αλλά ο Chuck τον σταμάτησε.

‘’Κερνάω εγώ.’’ είπε ο Chuck και έδωσε την πιστωτική στον σερβιτόρο. Μετά από πέντε λεπτά επιστρέφει,

‘’Συγνώμη, κύριε, αλλά η κάρτα σας είναι μπλοκαρισμένη.’’ είπε ο σερβιτόρος δίνοντας την κάρτα στον Chuck.

‘’Πως γίνεται αυτό; Δοκιμάστε αυτή εδώ.’’ είπε ο Chuck και του έδωσε μια άλλη πιστωτική. Πέρασαν άλλα πέντε λεπτά μέχρι να έρθει ξανά ο σερβιτόρος,

‘’Και αυτή τα ίδια.’’

‘’Δεν γίνεται. Μέχρι χθες το βράδυ δεν είχα κανένα απολύτως πρόβλημα.’’ είπε ο Chuck.

‘’Όπως είπατε και εσείς, μέχρι χθες το βράδυ. Επικοινωνήστε με την τράπεζα σας να δείτε τι γίνεται.’’ είπε ο σερβιτόρος και πήρε τα λεφτά που του έδινε ο Nate. Χαιρέτησε και έφυγε.

‘’Δεν καταλαβαίνω. Τι έγινε;’’ είπε ο Chuck μπερδεμένος και μετά από λίγα δευτερόλεπτα κοίταξε τον Nate.

‘’Λες;’’ είπε εκείνος.

Upper East Side, Manhattan

Ήταν απόγευμα και η Blair μόλις έμπαινε στην ρεσεψιόν του σπιτιού της. Πριν πάει για το ασανσέρ σκέφτηκε να πάρει την Dorota τηλέφωνο, που είχε πάει για ψώνια, για να της έπαιρνε κάποια πράγματα.

‘’Ναι, δεσποινίς Blair;’’  είπε η Dorota.

‘’Το βράδυ θα έρθει η Serena. Θα μπορούσες να πάρεις διάφορα υλικά για να μας ετοιμάσεις κάτι νόστιμο;’’ είπε η Blair.

‘’Φυσικά.’’

‘’Φιλάκια.’’ είπε η Blair και έκλεισε το τηλέφωνο. Πάτησε το κουμπί για το ασανσέρ και ώσπου να ανοίξει η πόρτα έβαλε το κινητό της στην τσάντα. Σε ένα λεπτό ήταν πάνω στο σπίτι της. Λογικά θα ήταν μόνη γιατί είχε γυρίσει πιο νωρίς απ’ ότι επέστρεφε συνήθως. Όσο προχωρούσε προς την τραπεζαρία άκουγε κάτι περίεργους θορύβους, οι οποίοι ερχόταν από τον πάνω όροφο.

‘’Μαμά; Μπαμπά;’’ φώναξε η Blair αλλά κανείς δεν απάντησε. Άφησε την τσάντα της στον καναπέ και ανέβηκε σιγά σιγά τις σκάλες. Όσο ανέβαινε, οι θόρυβοι γίνονταν όλο και πιο ξεκάθαροι και πιο δυνατοί. Ερχόταν από το δωμάτιο των ξένων. Άνοιξε απαλά την πόρτα, για να μην κάνει πολύ θόρυβο και είδε κάτι που δεν περίμενε ποτέ ότι θα έβλεπε. Ο κόσμος της κατέρρευσε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Δάκρυα άρχισαν να κυλάνε στα μάγουλα της και το μόνο που κατάφερε να πει ήταν,

‘’Μπαμπά;’’

English Version:
Chuck and Blair AU! Chuck is a bad boy from Upper East Side and Blair is a girl who moves from Upper East Side to.. an island! How will they meet? Will they fall in love? Can a tornado coexists with a volcano?

http://www.fanfiction.net/s/8379179/1/Tornado_n_Volcano